22 september 2023 | ik en de Ander 

Lezing | Introductie the West and the Rest

Dekolonisatie speelt een positieve rol bij het bewustwordingsproces dat onze westerse kijk niet de enige juiste is en helpt ons denkprincipe te verbreden. Dit besef ontstond uit de Westerse canon, die zijn oorsprong vindt in de filosofie van de Griekse oudheid. Deze canon stelt vragen over religie, wetenschap en mens-zijn.

Historisch gezien is onze blik beïnvloed door praktijken zoals de toe-eigening van land, bekend als 'appropriatie', in de middeleeuwen, gevolgd door de opkomst van kapitalisme en handelswaar. Tijdens deze periode beschouwden we anderen vaak als handelswaar in plaats van als gelijken. Onze intense interesse in suiker had zelfs grote invloed op deze perceptie van 'handelswaar'. Handel kwam voornamelijk tot stand vanuit Europa, wat resulteerde in een eurocentrisch perspectief dat de Europese cultuur en westerse ideeën benadrukte, zonder rekening te houden met de invloeden van andere culturen.

China wist lange tijd invloeden buiten de deur te houden. De opiumoorlogen tussen Groot-Brittannië en China (1839-1860) illustreren de gevolgen van de smokkel van opium, waarbij miljoenen mensen, zelfs uit de bovenklasse, verslaafd raakten. Het kolonialiseren van exotische landen ging vaak gepaard met het opleggen van het idee dat het westerse denken superieur was.

Wereldtentoonstellingen, met hun nagebouwde dorpen en figuranten, fungeerden soms als een soort 'dierentuin'. In de 19e eeuw beschouwde Hegel mensen die rituelen en mondelinge overdracht van kennis belangrijk vonden als behorend tot de 'derde wereld', terwijl landen met schrift en religieuze overtuigingen, zoals India, Japan en Arabische landen, tot de 'tweede wereld' werden gerekend. De 'eerste wereld' werd gekenmerkt door de kerk die van zijn voetstuk viel en filosofie als de hoogste vorm van kennis.

De dekolonisatiebeweging bracht verandering, waarbij stammen vrijheid verkregen. Het markeerde een verschuiving in het wereldbeeld en opende de weg naar een meer inclusieve en diverse manier van denken.

Waarom moeten we meer weten over kunst en wereldperspectief?

Door de glabalisering van onze bestaan het internet en het makkelijk verplaatsten over de wereld geeft ons meer inzichten. Al zijn we geheel door de receptie van de klassieke opgevoed. Waardoor ons blik altijd gekleurd is.  De dekolonisatie helpt ook gelukkig in het bewust worden van dat onze westerse kijk niet de enige juiste is en ons denk principe te verbreden.. 

Waar sta ik t.o.v. Kunst in wereldwijd perspectief?

Ik wil graag leren om op een andere manier naar culturen te kijken die anders zijn dan de mijne. Ik wil een breder, vriendelijker perspectief hebben en minder snel oordelen. In mijn vorige baan heb ik veel gereisd, en dat maakte me nieuwsgierig naar andere mensen, hun gewoontes, rituelen en kunst.

Na mijn deelname aan een reis naar Skopje besefte ik dat ik nog wel wat kan verbeteren in dit opzicht. Ik heb een test gedaan, genaamd het IDI, die bevestigde dat er ruimte is voor groei. Het Intercultural Development Plan kan me hierbij helpen, 

Wat verwacht ik van de lessen over Kunst in wereldwijd perspectief?

Deze huidige lessen, samen met het Intercultural Development Plan, vormen voor mij concrete stappen in de richting van positieve verandering. Ik zie het als een kans om mijn persoonlijke en professionele ontwikkeling te bevorderen door bewust te werken aan het versterken van mijn begrip voor diversiteit.

Hoe kan ik het implementeren?

Ik hoop dat ik met de opgedane kennis en inzichten die ik aangereikt krijgt  in de praktijk kan brengen en zo mijn interculturele vaardigheden te verbeteren. Het doel is om niet alleen mijn persoonlijke perspectief te verbreden, maar ook om een inclusievere en begripvolle benadering te ontwikkelen ten opzichte van verschillende culturen. Dat ik van kennis, naar begrip ga, en dan kan toepassen in de kunsteducatieve producten die ik ga maken. Omdenken, andere culturele invalshoeken mee laten bouwen aan nieuwe samenwerkingen en kunst,vanuit participatie.

Opdrachten in museum de Pont in het kader van de culturele route kaart. Samen gewerkt met Susanne. Het verslag van de dag zit verwerkt bij het interview wat ik heb gemaakt een week eerder zie 15 september. 

https://master-kunsteducatie-berthine-bouman.cms.webnode.nl/l/eerste-onderzoeksdag-15-september/

reflectie op Suzanne | De reflectie op het kunstwerk en mijn streven naar verbinding zet me aan het denken. Ik vraag me af of mijn verlangen naar verbinding voortkomt uit de wens om daadwerkelijk een connectie te leggen tussen jongeren, of dat het wellicht een persoonlijk verlangen is naar meer verbinding in mijn eigen leven.

 Het is een intrigerende vraag of jongeren dezelfde behoefte aan verbinding hebben en of ze openstaan voor het soort bewustwording dat ik hoopt te brengen.

Deze overpeinzingen dagen me uit om dieper na te denken over de motivaties achter het streven naar verbinding . 

Voor Suzanne Ik heb gekozen voor een werk van :

Jan Dibbets Weert, NL 1941.

The Four Windows 1991 kleurenfoto's en waterverf op papier, geplakt op spaanplaat color photographs and watercolor on paper, mounted on chipboard verworven/acquired 1993 .

Doordat het geschilders is met eroverheen foto's geplakt geeft aan dat Suzanne haar basis ligt in de kunsten, het schilderen. Graag wil ik haar laten zien met rug tegen rug welke perspectieve ze kan zien in het verleden en in het heden.

Al vanaf de jaren zestig werkt Jan Dibbets nauwgezet aan een oeuvre waarin de waarneming .

Ik heb ik gekozen omdat ik merk dat Suzanne een open blik heeft voor de toekomst, en ze oude principes misschien overboord wil gooien, maar welke kan ze meenemen?